ในระหว่างกระบวนการอัดรีดท่อ ก๊าซจำเป็นต้องระบายออกจากของเหลวที่หลอมละลาย หากก๊าซเหล่านี้ไม่สามารถระบายออกได้ทันเวลา ข้อบกพร่องต่างๆ เช่น รูพรุน ฟองอากาศ และความหมองของพื้นผิวอาจปรากฏบนพื้นผิวหรือภายในผลิตภัณฑ์ท่อ ซึ่งส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อคุณสมบัติทางกายภาพและทางกล คุณสมบัติทางเคมี และคุณสมบัติทางไฟฟ้าของท่อ
มีช่องระบายอากาศ 1 ถึง 2 ช่องระหว่างช่องป้อนวัสดุและหัวเครื่องเพื่อระบายความชื้นและสารระเหยอื่นๆ ในวัสดุหลอมเหลวที่อัดขึ้นรูป อย่างไรก็ตาม มักพบช่องเปิดของกระบอกสูบเหล็ก ปัญหาที่พบบ่อยคือการพุ่งวัสดุออกจากช่องระบาย วัสดุปริมาณเล็กน้อยจะส่งผลต่อการระบายสารระเหยและส่งผลต่อคุณภาพของผลิตภัณฑ์ วัสดุปริมาณมากจะปิดกั้นช่องระบายและอาจก่อให้เกิดการหยุดทำงาน
โดยทั่วไปแล้ว การป้อนวัสดุเข้าเครื่องอัดรีดท่อมีสองสาเหตุ ประการแรกคือการออกแบบสกรูที่ไม่สมเหตุสมผล ซึ่งทำให้วัสดุไหลย้อนกลับไปยังช่องระบายไอเสีย อีกประการหนึ่งคือการออกแบบช่องระบายไอเสียให้แคบ วัสดุที่หลอมละลายจะ “แขวน” ไว้เมื่อไหลผ่านช่องระบายไอเสีย

สายการอัดรีดท่อลูกฟูก DWC

ก่อนอื่น คุณสามารถดูได้ว่าวัสดุในสกรูไหลกลับจากช่องระบายอากาศหรือไม่ ในเครื่องอัดรีดแบบมีช่องระบายอากาศส่วนใหญ่ คุณจะเห็นของเหลวที่หลอมละลายเคลื่อนตัวไปข้างหน้าในสกรู ตามปกติแล้ว ปริมาณการเติมวัสดุในร่องสกรูจะไม่เกิน 50% หากเกินปริมาณที่กำหนด จะส่งผลกระทบต่อการระบายออกและทำให้ผ้าถูกระบายออกที่ช่องระบายอากาศ เมื่อปริมาณน้อยกว่า 50% แสดงว่าสกรูสามารถทำงานได้ตามปกติ วัสดุที่มีคุณภาพต่ำอาจเกิดจากการออกแบบช่องระบายอากาศหรือส่วนประกอบของรางระบายที่ไม่ถูกต้อง

ปัจจัยที่มีผลต่อการหลบหนีของวัสดุของเครื่องอัดรีดท่อและสารละลาย

1. ปัจจัยสกรู
สกรูระบายอากาศส่วนใหญ่ใช้การออกแบบแบบหลายขั้นตอน ข้อดีของการออกแบบนี้คือช่องระบายอากาศอยู่ภายใต้แรงดันปกติ และวัสดุจะไม่ไหลออก เครื่องอัดรีดที่มีช่องระบายอากาศหนึ่งช่องต้องใช้สกรู 2 ขั้นตอน และช่องระบายอากาศสองช่องต้องใช้สกรู 3 ขั้นตอน แต่ละขั้นตอนประกอบด้วยส่วนแรงดันกลาง ส่วนแรงดันอัด และส่วนวัด เฟสแรกของขั้นตอนแรกคือส่วนป้อนแรงดันมาตรฐาน และขั้นตอนที่สองคือส่วนระบายแรงดันปกติ ซึ่งเป็นตำแหน่งของช่องระบายอากาศ
สำหรับการออกแบบสกรูของเครื่องอัดรีดแบบมีช่องระบายอากาศนั้นมีปัญหาอยู่สองประการ คือ เมื่อวัสดุไปถึงช่องระบายอากาศ วัสดุจะต้องละลายหมดเพื่อระบายสารระเหยออกไป ประการที่สอง ปริมาณการป้อนของสกรูขั้นที่สองจะต้องมากกว่าสกรูขั้นที่หนึ่ง เพื่อทำให้ร่องสกรูที่จุดเริ่มต้นของขั้นที่สองไม่สมบูรณ์ ดังนั้นช่องระบายอากาศจึงไม่สามารถรักษาแรงดันปกติได้
เมื่ออัตราป้อนของสกรูขั้นที่หนึ่งสูงกว่าสกรูขั้นที่สอง ของเหลวที่หลอมเหลวในเครื่องอัดรีดจะไหลย้อนกลับ เพื่อแก้ปัญหานี้ จำเป็นต้องลดปริมาณป้อนของสกรูขั้นที่หนึ่งหรือเพิ่มปริมาณป้อนของสกรูขั้นที่สอง

2. เงื่อนไขกระบวนการ
วิธีแก้ปัญหาที่รวดเร็วและง่ายดายคือการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขของกระบวนการ ตัวอย่างเช่น ผมเพิ่มแรงเสียดทานและความเค้นเฉือนให้กับกระบอกสูบหรือสกรูเหล็ก และเพิ่มแรงเสียดทานหรือความหนืดตามพื้นผิวของกระบอกสูบเหล็ก เพื่อปรับปรุงปริมาตรการส่งมอบ

3. ช่องระบายอากาศ
หากสกรูที่ช่องระบายไอเสียถูกเติมเพียงบางส่วนและช่องระบายไอเสียยังคงป้อนวัสดุอยู่ แสดงว่าการออกแบบช่องระบายไอเสียมีปัญหาเป็นพิเศษ ช่องระบายไอเสียควรกว้างกว่ากระแสน้ำวนเพื่อให้แน่ใจว่าของเหลวหลอมเหลวจะไม่ปิดกั้นช่องระบายไอเสีย ขณะเดียวกัน ช่องระบายไอเสียไม่ควรกว้างเกินไป ซึ่งจะช่วยลดระยะเวลาที่ของเหลวหลอมเหลวตกค้างและระยะเวลาการขยายตัวของการไหลของวัสดุ
ในฐานะผู้ผลิตเครื่องอัดรีดท่อ ประสบการณ์ของจินเว่ยคือ: การที่สกรูระบายอากาศหลุดออกจากวัสดุหรือไม่นั้น เกี่ยวข้องโดยตรงกับกระบวนการอัดรีด ประสิทธิภาพของพลาสติก และการออกแบบสกรูและช่องระบายอากาศ ดังนั้น ผู้ผลิตจึงเลือกใช้เครื่องอัดรีดแบบระบายอากาศ เมื่อนำเครื่องจักรไปผลิตและแปรรูป จำเป็นต้องเข้าใจเทคโนโลยีการแปรรูป คุณสมบัติของเรซิน และประสิทธิภาพของอุปกรณ์ เพื่อให้เครื่องอัดรีดแบบระบายอากาศทำงานได้ตามปกติและมีเสถียรภาพ